ENZIMI-ENCIMI

Prije nego se pobliže upoznamo sa hranjivim tvarima koje su pomenute na početku, smatram da bi prvo trebalo razjasniti šta su to enzimi i koja je njihova uloga. Ovo je potrebno radi toga što svi mi manje više znamo mnogo toga o vitaminima, mineralima i drugim hranjivim tvarima, a samo rijetki poznaju značaj i ulogu enzima. U svakom slučaju preporučujem da pročitate ovaj članak o enzimima kako bi sebi razjasnili nedoumice koje ste možda imali o svježoj (živoj) zdravoj hrani. Pa krenimo da vidimo šta o enzimima kaže Ernst Ginter u svojo knjizi Živjeti bez bolesti.

Kada je, prije otprilike 80 godina, otkriven značaj vitamina za našu ishranu, nauka je oko tog otkrića podigla veliku buku. Tako je ubrzo svuda postalo poznato kakve opasnosti po zdravlje se kriju, u uslovima izostajanja vitamina u kuhanoj i rafiniranoj hrani (bijelo brašno, bijeli šećer, ulje itd.). Čemu je služila pokrenuta propaganda? Pokazalo se, naime, da je te vitamine moguće proizvoditi industrijski i iz toga praviti veliki profit!

Godina 194o, je američki istraživač Edvard Hauel (Edward Howel) na istom području načinio još veća otkrića, otkrivši stvarne životne materijeenzime. Shvatio je da su enzimi nosioci života kod svih živih bića i oni elementi naše ishrane koji nose život (ukoliko nisu uništeni kuhanjem). (Journal of the American Asociation for Medical and Physical Research; 15.april 1940).

Nauka, začudo, za ovo izvanredno otkriće uopšte nije dala adekvatno priznanje i nije učinila ništa da o predmetu enzima informiše široku javnost, kao što je svojevremeno učinjeno za vitamine. Zašto, uopšte to činiti? Objašnjenje se već nazire: enzime, kao nosioce života možemo naći samo u živoj, nekuhanoj hrani. Oni se dakle ne mogu industrijski proizvoditi, pa se, zato, od njih ne može praviti nikakav biznis. Vještački enzimi ih nikada neće moći da zamijene. Zatim, ako je bolesnike, moguće liječiti besplatno – presnom hranom, pošto oni i onako moraju da jedu – ko bi uopšte imao interesa da za to organizuje propagandu? Hemijska, farmaceutska i prehrambena industrija? A ljekari? Većina od njih nikada nisu bili informisani o moćnoj ljekovitoj snazi presne hrane. Uprkos svim iskustvima i saznanjima na polju nauke, široka javnost je još uvijek ostavljena u neznanju.

Da bi lakše shvatili ovo o čemu govori autor navedene knjige, preporučujem da pogledate ovaj izuzetno dobro urađen video zapis, koji govori o procesima koji se dešavaju u ćelijama svih živih bića, kao i ulogu i značaj enzima u tom procesu.

Ono što je bilo od premalog interesa za nauku i industriju, utoliko je zanimljivije za nas koji želimo da ozdravimo i ostanemo zdravi. Što se tiče informisnja javnosti, prećutani su brojni slučajevi izlječenja raka, a i drugi veliki terapjski uspjesi u liječenju, ostvareni nezavisno od hemijskog tretmana bolesti. Široka javnost, treba da sazna istinu o pitanjima zdravlja iz više uglova, a ne onako kako je serviraju i definišu interesni krugovi nauke i industrije. Pohlepa za novcem, visokim zaradama i profitom imaju, nažalost, viši kurs nego zdravlje čovjeka – pojedinca, čak – nego zdravlje sopstvenog tijela! Gotovo svi ljudi, od najvećeg do najmanjeg, osuđeni su da se neprestano pate s bolestima. Tvrdnja da su bolesti udarci sudbine tako se uvjerljivo sugeriše, da će u to gotovo svi povjerovati. No stvarnost nas uči da je sprečavanje mnogo patnje i bola realno moguće. Treba, svakako, napomenuti i to, da sve bolesti i tegobe ne nastaju zbog ishrane, jer se zakoni prirode mogu pogaziti i na neke druge načine. Ali čak i tamo gdje se, na prvi pogled, radi o bolesnim stanjima s duševnim uzrocima, odsustvo presne ishrane čini određen preduslov za nastajanje takvog stanja.

Šta su emzimi, zapravo, i u čemu se sastoji njihova uloga?

Radi se o vrlo specifičnim, supstancama koje u sebi sadrže iskru života i pokreću vegetativni život u svim biljnim i životinjskim i ćelijama čovjeka. Nebrojene su vrste i grupe enzima; oni ne samo što obilježavaju svaku biljnu i životinjsku vrstu, nego i svakom živom biću daju njegovu osobenost, individualnost, izgrađuju njegove organe i održavaju njihove funkcije. Bez enzima nema deobe ćelije, nema rasta i razmnožavanja. Oni su istovremeno i upravitelj i izvršioci koje je Bog, kao Stvoritelj, usadio u svako živo biće. Oni upravljaju hemijskim procesima u pojedinačnim organima kod čovjeka, životinja i biljaka – precizno tako, kao da imaju razum.

FUNKCIJA ENZIMA

Da bismo naredno izlaganje o nastajanju raka mogli bolje da razumijemo, za čitaoca je važno da još bolje upozna izuzetno značajnu i zanimljivu funkciju enzima. Za divljenje je što oni sve ostvaruju u našem organizmu.

U ljudskom tijelu postoje dvije vrste enzima. Jedni su takozvani endogeni enzimi, koje nazivamo i fermentima. Oni nastaju u žlijezdama organa za varenje, pa stoga regulišu sam proces varenja. Oni drugi, koji su pravi enzimi, o kojima će se govoriti u našem izlaganju, su egzogeni enzimi. Oni u našem tijelu izvršavaju sve gore pomenute zadatke, a posebno su “zaduženi” za ćelijski metabolizam. Na osnovu ovoga prepoznajemo izuzetan značaj enzima za naše zdravlje. Oni su neuporedivo važniji od vitamina, kojima bi smo pre mogli pripisati funkciju pomoćnih materija u službi enzima, kojima oni, zapravo, služe kao “trčkarala”.

Za razliku od fermenata za varenje, ove enzime naše tijelo ne može da proizvede. Kao što nam prefiks “egzo”, u riječi “egzogeni”, kaže, oni se mogu unijeti jedino spolja, preko hrane, na isti način kao i vitamini. Svu tu raskošnu životnu snagu i ljepotu, koje su predhodno rasuli u neku mladu, svježu biljku, povrće ili neki divan plod, enzimi sada, uneti u naš organizam kao sastojci presne hrane, “izručuju” u naše ćelije, svoj novi “krug djelovanja”, čineći da naše tijelo napreduje i užiava dobro zdravlje. Ovakvo mudro određivanje uloge enzima iz hrane koju jedemo važi kao zakon prirode.

Prodiranje enzima u neše ćelije i veza s njima mogu se uporediti sa stupanjem u brak (eksogamija). Enzimi su od sada “gazde u kući” i brinu o napredovanju i reprodukciji ćelija. Ti živi upravitelji domaćinstva, gotovo da bismo mogli reći, taj “kućni duh” koji misli, ponašaju se kao mašinisti, kontrolišući sve funkcije našega tijela. U žlijezdama s unutrašnjim lučenjem, na primjer, oni spretno rukovode proizvodnjom hormona, u jetri funkcionišu kao mudri hemičari, u bubrezima i žlijezdama kože staraju se da se krv čisti na najbolji mogući način. Taj niz bismo još mogli nastaviti.

Što je u našoj hrani sadržano više svježih enzima (presna hrana), to u našem tijelu dotiče više novog života i utoliko više novih ćelija može da se formira. To znači nastajanje nove energije, više izdržljivosti, uvećanu sposobnost odbrane od bolesti. Ono znači ljepotu, pravilno funkcionisanje žlijezda, pe prema tome i dobru regulaciju tjelesne težine, čišćenje krvi i ćelijskog tkiva od svih vrsta otpadnih materija – ambijent u kojem nastaje i izlečenje od različitih bolesti, pre svega artritisa (bolesti s možda najpodmuklijim taloženjima), žučnih kamenova, zakrečenja arterija, bolesti srca, raka i velikog broja drugih bolesti. Ono što presna hrana uspijeva da čisti i liječi, utoliko će više štititi i – sprečavati bolesti, što se naročito odnosi na tegobe starosnog doba.

Što je čovjek mlađi, to je njgovo tijelo bogatije enzimima. Međutim, njih je u starosti manje, čime se umanjuje i životna snaga. Zbog toga je starijim ljudima u naročitom smislu potrebna hrana bogata enzimima. Koristeći je, oni velikom mjerom ostaju pošteđeni od umora i tegoba starosti. Presna hrana najbogatija, enzimima, to su: klice iz integralnne, nekuhane pšenice, presno mlijeko, žumance, mlado povrće, klice iz sjemenja, a naročito sokovi od povrća. Majčino mlijeko iz prvih dana sadrži petostruko više enzima nego ono kasnije. Izuzetno mudra zamisao čovjekovog Stvoritelja, zaista, jer je tek rođenom životu potrebno mnogo snage.

Funkciju enzima smo, u našem izlaganju, upoznali kao pravo čudo, tajnu pred kojom čovjek mora da prizna svoju nemoć. Osim toga, zaključili smo da je snadbijevanje ćelija našeg organizma enzimima iz hrane, zapravo, prirodni zakon i zato prepuštamo čitaocu da sam procijeni – da li uništavanje tih enzima kuhanjem, pasterizacijom ili drugim procesima u industrijskoj preradi hrane, ne treba posmatrati kao zločin protiv čovjeka, prirode i Boga, njihovog Stvoritelja.

O autoru izudin

zaljubljenik u prirodu
Ovaj unos je objavljen u Vitamini i označen sa , , . Bookmarkirajte stalnu vezu.

Odgovorite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Zahtijevana polja su označena s *

*

Možete koristiti ove HTML oznake i atribute: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>